De buttshotjes van Angela Schijf

Vorige week ben ik begonnen aan een grote klus waar ik eigenlijk al veel eerder aan had moeten beginnen: het afvoeren van een enorme hoeveelheid DVDs richting milieupark. Tussen al die schijfjes lagen ook een zestal boxen van de Nederlandse serie Flikken Maastricht stof te verzamelen. Ja, slechts zes want na seizoen zes had ik het wel gehad met die serie.

Flikken Maastricht heeft er inmiddels dertien seizoenen opzitten en seizoen veertien is inmiddels een zekerheidje heb ik begrepen. Knap als je het zo lang kunt uithouden in het Nederlandse televisielandschap dat voornamelijk bestaat uit kauwgomtroep, afkomstig van vooral Molletjes en aanverwanten. Niet al te hoogstaande televisie dus die vooral bedoeld lijkt voor mensen die alleen maar televisie kijken om niet te hoeven praten met hen die hun lief zouden moeten zijn. Voor mensen die zich goed voelen als ze het antwoord twee kunnen geven op de door Linda gestelde vraag hoeveel een en een is.

Omdat ik toch wel wilde weten waarom Flikken Maastricht zo populair is, heb ik een van de schijfjes in de speler geplaatst en een aantal afleveringen bekeken. Duidelijk is wel dat Victor Reinier niet de publiekstrekker kan zijn. Wanneer die man praat lijkt hij verdacht veel op een forel die zich, naar plastic happend, een weg door een modderige sloot baant. Oda Spelbos dan? Zij acteert nog steeds als een dertienjarige puber die zich geen houding weet te geven in gezelschap. Sergio Ijsel? Nee! Nee! Nee! Nee!

Het pittoreske Maastricht dan? Een mooie stad maar wanneer onze FlikkenStars voor de achtennegentigste keer een buurtonderzoek doen in de Stokstraat, of voor de driehonderdste keer langs de Sint Servaas scheuren is het eigenlijk wel goed geweest. Voor een normaal mens is dat meer dan genoeg, voor de doorgewinterde FlikkenFan natuurlijk niet.

Eigenlijk was meteen al duidelijk dat Angela Schijf de echte ster van de serie is en door de makers zo ook in beeld wordt gebracht. Is La Schijf dan zo een geweldige actrice? Mwaaah. Vergeleken met de andere Flikken steekt ze er met kop en schouder bovenuit maar dat is niet zo moeilijk lijkt mij. Ze valt wel bij veel Nederlanders in de smaak getuige het succes van Meisje van plezier waarin ze ook een hoofdrol vertolkt.

Waarom is Angela in beide series dan zo een succes? Ik heb er even voor nodig gehad maar ik ben er nu uit. In zowel Flikken Maastricht als Meisje van plezier wordt de kijker uitbundig getrakteerd op buttshotjes van onze diva. In Flikken Maastricht wordt dat buttje steeds esthetisch verpakt in een uitermate strakke spijkerbroek. In Meisje van plezier moeten we het doen met een reetveter die dienst moet doen als een slipje. In Meisje van plezier wordt haar buttje wel veel prominenter geadverteerd terwijl in Flikken Maastricht haar buttje steeds toevallig in beeld komt. Zelf opteer ik voor het laatste. Naar de reden waarom mag u raden…

Is het dan zo een mooi buttje? Daarover valt te discussiëren maar in mijn optiek scoort ze een ruime acht op de schaal van Butt. Haar pronte buttje zegt wel veel over hoe Angela leeft. Ze eet en drinkt gezond en ik verdenk haar ervan dat ze zeer regelmatig sport. Ik vermoed dat ze dagelijks een vijftigtal buttpinches doet want het is allemaal wel erg strak voor een veertigjarige moeder van drie kinderen. En last butt not least is het ook duidelijk dat onze ster altijd bovenop ligt zodat ze ook tijdens het bedrijven van de liefde haar buttje een flinke workout kan geven.

Bij deze wil ik Angela dan ook bedanken voor het in perfecte vorm houden van haar buttje. Ze heeft er in ieder geval voor gezorgd dat de DVD-boxen van Flikken Maastricht nog steeds in huize Coumans zijn en seizoen zeven hoger in bestelling zijn. Voor wie het wil weten: de rest is al opgeruimd.

Enne Ang, geen dank!